29/9/2006 - Eşkiya
EŞKİYA......
Kaçagım eşkiya aşklar yaşarım durmadan
Kaşla göz dagla uçurum arası...
Konar göçerim
Sürgünlügümü yurtlanmaz yerleşik sevdalar...
Sıgsın isterler defnelerim küçücük saksılarına
Yetmez dag başlarının teslimiyeti istenir
Ya katli Ya ihanetim.....
Bilmezler bir başka bir yol oldugunu
Yani ben eşkiya
Her yanı pusu
Gözlerimde ki dumanlı daglara sevdam
Zülfümde gölgeye sıgınmam bundandır...
O zaman keyif çatarım silah diye sevdagının doruguna
Buzullar erir nehirler yatak degiştirir
Sevdalarımı ışıklarında yıkarlar
Sonrada yürekleri seslerinde gürül gürül akarlar
Çıplak suretleri dag başlarını resmeder
O den iklim degişir güzün olur
Yüregimden gayrısına sır vermedigim dogrudur
Kaçaklık bu hadi gel şahrudum
Daglara gölge verelim.....
Gögüsüm tahtasının altı ol
Yoksa vuracak beni hasretin bir tenhada
Yakışırmı bi kaçaga eceliyle ölmek......
Kaçağım...
Yasası olmadı
Yürüdüğüm yolların
Yolların hepsi eşkıya adını verdi bana
Bana ait olmadı bu zaman
Yanlış çağın insanlarıyız ya
Sana yürüyecektim hayallerimde
Hayallerinde yasası varmış
Kime göre bu yasalar
Kime göre bu işlenen sesiz cinayetler
Kimler sağır olmadı ki
Duymamak için eşkıyaların çığlıklarını
Bende sağar oldum
İşlenen sesiz cinayetlere
Duymuyorum görmüyorum
Ölüyor muyum?
Yoksa yaşamak için mı sessizliğim
Kaçaklığıma ağlayacaktım
Ama unuturmuşlar ağlamayı
Ağlamayı da bilmiyorum artık
Bir eşkıya ancak göz yaşlarını içine akıta bilirmiş?
Eşkıyalık işte ne yer ne yurt sahibi
Eşkıya ancak bir dağ köyünde öle bilirmiş?
Yoktur ki onun mekanı
Ölmek için mekan aramıyorum
Ben bir eşkıya’yım
| 
